Superwizja Terapii Schematu
Co jest celem superwizji?
Celem superwizji jest wspieranie psychoterapeuty w procesie rozwoju zawodowego i osobistego, tak aby dbać o jakość procesu terapeutycznego oraz dobro i bezpieczeństwo osoby korzystającej z psychoterapii.
Superwizja terapii schematu dotyczy różnych obszarów rozwoju w zakresie terapii schematu:
- Pracę nad budowaniem konceptualizacji i odpowiedni dobór interwencji terapeutycznych.
- Modelowanie prowadzenia terapii schematu poprzez aktywną pracę w trakcie superwizji nad identyfikacją i radzeniem sobie z aktywizacją schematów i trybów w relacji superwizant-superwizor.
- Aktywne wspieranie superwizanta za pomocą m.in. reparentingu, empatycznej konfrontacji, modelowania lub dodatkowego zalecenia psychoterapii.
Istotą superwizji terapii schematu jest zatem nie tylko praca nad rozwojem zawodowym - doskonaleniem warsztatu pracy, biegłością w budowaniu konceptualizacji i stosowaniu adekwatnych interwencji terapeutycznych - ale także rozwój osobisty polegający przede wszystkim na pracy na materiale własnym.
Rozwój zawodowy superwizanta terapii schematu obejmuje:
- adekwatne wdrażanie kolejnych etapów terapii:
- budowanie więzi
- ocenę schematów i trybów
- edukację i konceptualizację schematów
- tworzenie mapy trybów
- stosowanie kluczowych interwencji doświadczeniowych
- konstruowanie konceptualizacji i umiejętne wykorzystanie jej do opracowania strategii oceny i zmiany schematów i trybów
- rozwijanie kompetencji w identyfikowaniu, nazywaniu i tworzeniu powiązań między aktywnymi trybami i schematami a niezaspokojonymi potrzebami emocjonalnymi
- kształtowanie umiejętności stosowania konkretnych strategii terapii schematów: praca na krzesłach, reskrypcja wyobrażeniowa, praca skoncentrowana na emocjach, strategie poznawcze oraz przełamywanie wzorców behawioralnych m.in. odgrywanie ról, modelowanie
- doskonalenie umiejętności regulowania intensywnych doświadczeń emocjonalnych pacjenta
- reparenting
- adekwatne stosowanie empatycznej konfrontacji
identyfikowanie konfliktów schematów/trybów w relacji terapeutycznej i skutecznie rozwiązywanie ich - samoregulację poprzez tryb Zdrowego Dorosłego
Rozwój osobisty superwizanta obejmuje:
- rozpoznawanie własnych wczesnych, nieadaptacyjnych schematów i trybów
- identyfikowanie momentów, w których schematy i tryby są aktywizowane
- łączenie schematów i trybów z ich źródłami we wczesnych doświadczeniach i niezaspokojonych potrzebach emocjonalnych
- wychodzenie z dysfunkcyjnych trybów do trybu Zdrowego Dorosłego
Czego zatem możesz spodziewać się podczas superwizji terapii schematu?
- Podczas superwizji terapii schematu analizujemy aktywizację własnych schematów oraz trybów podczas pracy z pacjentami, a także podczas superwizji w relacji z superwizorem.
- Superwizor stosuje empatyczną konfrontację wobec nieadaptacyjnych trybów radzenia sobie: unikania, podporządkowywania się i nadkompensacji schematów.
- Udziela informacji zwrotnej.
- Wspólnie wypracowujemy sposoby radzenie sobie z trudnościami związanymi z aktywizacją schematów i nieadaptacyjnych trybów podczas pracy z pacjentami oraz podczas superwizji.
- W razie potrzeby może pojawić się zalecenie pracy własnej i psychoterapii.
- Korzystamy z Formularza Konceptualizacji Przypadku, Skali Oceny Kompetencji Terapeuty Schematu (STCRS) oraz Skali Oceny Konceptualizacji Przypadku Terapii Schematu (STCCRS), zwłaszcza podczas oceny nagrań sesji niezbędnego do procesu certyfikacji.
- Superwizor wykorzystuje aktywne metody podczas pracy na materiale własnym superwizowanego, np. odgrywanie ról, modelowanie.
- Podczas superwizji terapii schematu wykonuje się ćwiczenia doświadczeniowe tak, aby doświadczyć aktywizacji własnych schematów i dezadaptacyjnych trybów radzenia sobie.
- Podejmujemy pracę nad trybami, między innymi identyfikujemy je, prowadzimy dialogi wykorzystując przy tym m.in. pracę na krzesłach, czy osobistą mapę trybów.
- Superwizja może obejmować wspólnie odsłuchiwanie fragmentów sesji
Zapraszam do kontaktu:
telefon/SMS +48 608 073 261
e-mail: [email protected]
lub formularz kontaktowy